สรุปหลักการจำแนกคำเป็น คำตาย

เพื่อความชัดเจน สามารถแบ่งการพิจารณาออกเป็น ตัวสะกด และ สระ ได้ดังนี้ครับ

1. สังเกตจาก "ตัวสะกด" เป็นหลัก

ให้ดูที่พยัญชนะตัวท้ายสุดของคำ (มาตราตัวสะกด) 

• คำเป็น สะกดด้วยแม่ กน, กม, เกย, เกอว, กง (หรือท่องว่า: นมยวง) เช่น กิน, นม, สวย, แมว, วิ่ง

• คำตาย สะกดด้วยแม่ กก, กด, กบ (หรือท่องว่า: กบด) เช่น นก, มด, ธูป, เลข, ภาพ 

2. กรณี "ไม่มีตัวสะกด" (แม่ ก กา)

หากคำนั้นไม่มีตัวสะกด ให้ดูที่ความยาวของเสียงสระ 

• คำเป็น ประสมด้วยสระเสียงยาว เช่น กา, ดู, เวลา, ใจ, ไป (รวมถึงสระ อำ ใอ ไอ เอา)

• คำตาย ประสมด้วยสระเสียงสั้น เช่น กะ, ปะ, ดุ, เงาะ, สิ (ยกเว้น อำ ใอ ไอ เอา)