บทเรียน

รูปแบบการใช้ไม้ทัณฑฆาต

การวางไม้ทัณฑฆาตในภาษาไทยสามารถจำแนกออกเป็น 4 ลักษณะเด่น: [1]

• ฆ่าพยัญชนะตัวเดียว: วางไว้บนพยัญชนะตัวสุดท้ายเพื่อไม่ออกเสียงตัวนั้น เช่น วันศุกร์ (ร ไม่ออกเสียง), อาจารย์ (ย ไม่ออกเสียง) 

• ฆ่าพยัญชนะหลายตัว: วางไว้ท้ายพยางค์ที่มีพยัญชนะซ้อนกัน ทำให้ไม่ออกเสียงพยัญชนะตัวที่มีเครื่องหมายและตัวที่อยู่ข้างหน้าด้วย เช่น วันจันทร์ (ท และ ร ไม่ออกเสียง), วิทยาศาสตร์ (ร และ ต ไม่ออกเสียง) 

• ฆ่าทั้งพยัญชนะและสระ: วางไว้บนพยัญชนะท้ายคำที่มีสระอุหรือสระอิประกอบอยู่ ทำให้ไม่ออกเสียงทั้งตัวอักษรและสระนั้น เช่น พันธุ์พืช (ธ และ สระอุ ไม่ออกเสียง), ศักดิ์ศรี (ด, ค และ สระอิ ไม่ออกเสียง) 

• ฆ่าพยัญชนะกลางคำ: มักพบในคำทับศัพท์ภาษาต่างประเทศเพื่อคงรูปเดิมของภาษาต้นทางไว้ แต่ไม่ออกเสียงหลบจังหวะพยางค์ เช่น ชอล์ก (ล ไม่ออกเสียง), กอล์ฟ (ล ไม่ออกเสียง), การ์ด (ร ไม่ออกเสียง)